close

  • Polsce – służyć, Europę – tworzyć, Świat – rozumieć

     

  • DOSTĘP DO RYNKU

  •  

     

    5. Dostęp do rynku

     

    5.1 Dostęp do rynku dla polskich towarów i usług /bariery/

     

    Na tle państw azjatyckich Singapur wyróżnia się sprzyjającymi warunkami do prowadzenia działalności gospodarczej przez podmioty zagraniczne. Polityka singapurskiego rządu skoncentrowana jest na tworzeniu dogodnych warunków do prowadzenia handlu zagranicznego i przyciągania inwestycji. Pod względem relacji BIZ do wielkości PKB danego państwa, Singapur plasuje się na czołowym miejscu wśród państw Azji.

     

    System prawny zapewnia wysoki stopień ochrony własności prywatnej i intelektualnej. Korupcja praktycznie nie występuje. Większość działań administracji wobec biznesu odbywa się w sposób szybki i przejrzysty. Doskonale rozwinięta jest również infrastruktura (porty lotnicze i morskie, sieci telekomunikacyjne). Innymi istotnymi elementami ułatwiającymi współpracę gospodarczą z tym krajem jest powszechna znajomość języka angielskiego, łatwość i szybkość rejestracji firm, preferencje konsumentów – ceniących produkty europejskie.

     

    Kluczową rolę, szczególnie w zakresie działalności handlowej, odgrywa wysoki poziom otwartości singapurskiego rynku. Większość towarów importowanych do Singapuru nie jest obłożona cłem, a podlega jedynie 7% podatkowi od towarów i usług. Niskim barierom taryfowym towarzyszą jednak bariery pozataryfowe na wybrane (nieliczne) produkty: restrykcje importowe, opłaty importowe, licencje, ograniczenia na rynku usług, regulacje sanitarne i fitosanitarne. 

     

    Wszystkie towary importowane do Singapuru, zarówno z Polski jak i z innych krajów, wymagają zezwolenia (obowiązek ten ciąży na importerze). W większości przypadków jest to jednak wymóg o charakterze statystycznym. W przypadku towarów, których import nie podlega restrykcjom, uzyskanie pozwolenia ma charakter ewidencyjny. Restrykcjami importowymi objęte są m.in: automaty do gry, gry video, guma do żucia, zwierzęta, mięso, owoce, warzywa, mleko, jajka, broń oraz materiały wybuchowe, produkty z azbestu, specjalistyczna odzież ochronna, kamizelki kuloodporne, wybrane rodzaje baterii itd. Szczegółowe informacje dot. importu towarów do Singapuru oraz lista agencji odpowiedzialnych za wydawanie pozwoleń na poszczególne grupy towarów, znajdują się na stronie http://www.tradexchange.gov.sg/ w zakładce „Trade Net”. Szczegółowa lista towarów objętych restrykcjami importowymi dostępna jest na stronie http://www.customs.gov.sg/leftNav/trad/imp/Goods+Subject+to+Control.htm

     

    Dużą utrudnieniem w eksporcie artykułów mięsnych na rynek Singapuru są bariery pozataryfowe. Importerzy mięsa muszą uzyskać licencję importową od Agri-Food&Veterinary Authority of Singapore (AVA). Transportowi mięsa musi także towarzyszyć certyfikat weterynaryjny wydany przez odpowiedni urząd eksportującego kraju zaświadczający, że przeprowadzono inspekcję zgodną z przepisami singapurskimi.

     

    Ograniczenia w dostępie do rynku usług dla krajów Unii Europejskiej, w tym Polski, dotyczą przede wszystkim sektora bankowego, ubezpieczeniowego, transportowego oraz działalności z zakresu doradztwa prawnego. Istnieje perspektywa poprawy w tym zakresie po wejściu w życie umowy FTA UE- Singapur. Przeszkodą w działalności obywateli polskich na lokalnym rynku usług może być również brak dwustronnej umowy o uznawalności dyplomów. Znaczący partnerzy gospodarczy Singapuru spoza UE (m.in. Stany Zjednoczone, Japonia czy Australia) zdołali w tym zakresie zapewnić sobie lepszy dostęp do lokalnego rynku dzięki podpisaniu dwustronnych umów o wolnym handlu.

     

    5.2  Dostęp do rynku pracy. Świadczenie usług i zatrudnienie obywateli RP

     

    Bariery dostępu do rynku pracy są stosunkowo niewysokie, szczególnie dla osób legitymujących się dobrym wykształceniem lub/i bogatym dorobkiem zawodowym. Osoby pragnące podjąć pracę w Singapurze muszą wystąpić o jeden z czterech głównych typów pozwolenia na pracę:

     

    Þ    Employment Pass

    Þ    Personalised Employment Pass

    Þ    S Pass

    Þ    Work Permit

     

    Pierwszy typ pozwolenia na pracę (Employment Pass) wydawany jest wysoko wykwalifikowanym pracownikom. O ten typ pozwolenia mogą się również ubiegać zagraniczni przedsiębiorcy i inwestorzy. „Employment pass” jest ściśle związany z konkretnym pracodawcą, toteż każda zmiana miejsca pracy powoduje konieczność ubiegania się o nowe pozwolenie.

     

    Personalised Employment Pass” jest rozwiązaniem, adresowanym do osób szczególnie poszukiwanych na singapurskim rynku pracy – „zagranicznych talentów”. Ten typ pozwolenia na pracę nie jest powiązany z pracodawcą, a jego posiadacz może przebywać w Singapurze do 6 miesięcy podczas procedury zmiany pracy.

     

    Pozwolenie „S Pass” udzielane jest osobom o niższych kwalifikacjach. Istnieją jednak ograniczenia liczby pozwoleń tego typu, które mogą być wydane jednemu pracodawcy. Generalnie osoby zatrudnione na podstawie S pass nie mogą stanowić więcej niż 20% załogi danego zakładu.

     

    Work permit” przeznaczony jest dla najsłabiej wykształconych i opłacanych pracowników, szczególnie pracowników fizycznych z krajów Azji.

     

    5.3  Nabywanie i wynajem nieruchomości

     

    Cudzoziemcy mogą bez ograniczeń nabywać mieszkania w budynkach wielorodzinnych, zarówno w celu osobistego zamieszkiwania, jak i wynajmu. Restrykcjom podlega natomiast nabywanie domów wolnostojących przez obcokrajowców. Zgodnie z ustawą regulującą prawo własności z 1973 r. obcokrajowcy z prawem stałego pobytu mogą nabywać wolnostojące domy/wille na terenie głównej wyspy, natomiast cudzoziemcy bez tego prawa – po wcześniej uzyskanej zgodzie – mogą dokonać zakupu nieruchomości tego typu jedynie na wydzielonej części wyspy Sentosa, należącej do Singapuru.

     

    W obu przypadkach cudzoziemcy mogą nabyć tylko jeden dom i wyłącznie pod warunkiem jego osobistego zamieszkiwania. Wynajem jest w tym przypadku niedozwolony. Kryteriami, jakimi kierują się władze przy wydawaniu zgody na zakup nieruchomości tego typu, są m.in. kwalifikacje zawodowe potencjalnego kupca oraz przyszły przewidywany wkład tej osoby w rozwój gospodarczy Singapuru. Podanie rozpatrywane jest w przeciągu czterech tygodni, natomiast na wyspie Sentosa czas oczekiwania jest skrócony do 48 godzin. Powierzchnia posiadłości, która może być sprzedana cudzoziemcom, nie powinna przekraczać 1400 metrów kwadratowych.

     

    Dodatkowe informacje dla osób pragnących dokonać zakupu nieruchomości w Singapurze, w tym złożyć podanie o zakup nieruchomości objętej restrykcjami zakupu, znajdują się na stronie rządowej agencji SLA: http://www.sla.gov.sg/htm/ser/ser0306.htm

     

    W Singapurze nie ma ograniczeń dot. najmu nieruchomości przez cudzoziemców.

     

    5.4  System zamówień publicznych

     

    Przejrzysty system zamówień publicznych postrzegany jest przez singapurskie władze jako podstawowy element walki z korupcją przy zamówieniach rządowych. Zamówienia publiczne, których roczna wartość wynosi w Singapurze ok 5 mld USD, regulowane są przez Ustawę o zamówieniach rządowych (the Government Procurement Act) oraz trzy rozporządzenia: the Government Procurement Regulations, the Government Procurement (Challenge Proceedings) Regulations oraz the Government Procurement (Application) Order. Ponadto Ministerstwo Finansów wydaje regulacje w kwestiach szczegółowych dot. procedury przetargowej – m.in. wstępnego wyboru ofert, czy technicznych specyfikacji przedmiotu przetargu. Ministerstwo publikuje również instrukcje dla podmiotów ogłaszających przetarg oraz potencjalnych uczestników przetargu. Zasady przetargu publicznego mają również zastosowanie do przedsiębiorstw państwowych, które stanowią znaczną grupę podmiotów gospodarczych działających na singapurskim rynku. Procedury te nie obowiązują jedynie w przypadku nabywania dóbr o szczególnym znaczeniu dla bezpieczeństwa. Generalnie dokonywanie zakupów na potrzeby administracji jest zdecentralizowane i leży w gestii zainteresowanych instytucji. Istnieje jednak również scentralizowany system zakupów, obejmujący przedmioty wykorzystywane w całej administracji publicznej.

     

    Singapurskie prawodawstwo przewiduje kilka trybów udzielania zamówienia: przetarg nieograniczony, przetarg ograniczony (w którym tylko wybrani wykonawcy, dający rękojmię należytego wykonania kontraktu, zostaną dopuszczeni do składania ofert) oraz negocjacje bez ogłoszenia (oferta skierowana zostaje do jednej lub kilku wybranych firm). Ostatni wymieniony tryb, jako niezgodny z zasadami konkurencji, może być wykorzystywany jedynie w wyjątkowych przypadkach, a do jego zastosowania wymagana jest zgoda dyrektora generalnego (w przypadku ministerstw) lub prezesa ( w przypadku agencji rządowych).

     

    Wszystkie operacje związane z udzieleniem zamówienia, od ogłoszenia przetargu do informacji o wyborze oferty, dokonywane są za pośrednictwem rządowej platformy internetowej GeBIZ (http://www.gebiz.gov.sg/). Publikowane są na niej również informacje o zamawiającym, opis produktu będącego przedmiotem zamówienia, daty rozpoczęcia i zakończenia przetargu oraz miejsce odbioru dokumentacji przetargowej.

     

    Na żądanie oferenta instytucja zamawiająca zobowiązana jest przekazać wyczerpujące uzasadnienie dot. dokonanego wyboru.

     

    5.5  Ochrona własności przemysłowej i intelektualnej.

     

    Singapur charakteryzuje się wysokim poziomem ochrony własności przemysłowej i intelektualnej, traktując działania w tym zakresie jako warunek sine qua non efektywności rządowych starań o inwestycje firm zagranicznych w Singapurze. Singapurskie prawo zgodne jest z wymogami Porozumienia w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej TRIPS (WTO). Singapur jest stroną Konwencji paryskiej o ochronie własności przemysłowej, Konwencji berneńskiej o ochronie dzieł literackich i artystycznych, Porozumienia madryckiego o międzynarodowej rejestracji znaków, Porozumienia nicejskiego dotyczącego międzynarodowej klasyfikacji towarów i usług dla celów rejestracji znaków, Układu  o Współpracy Patentowej (PCT), Traktatu budapeszteńskiego o międzynarodowym uznawaniu depozytu drobnoustrojów dla celów postępowania patentowego, Traktatu WIPO o artystycznych wykonaniach i fonogramach (WPPT), Traktatu WIPO o prawie autorskim (WCT), Traktatu singapurskiego o prawie znaków towarowych, Aktu genewskiego Porozumienia haskiego w sprawie międzynarodowej rejestracji wzorów przemysłowych oraz Konwencji UPOV.

     

    Organem odpowiedzialnym za ochronę praw własności intelektualnej w Singapurze, prowadzenie wszelkich spraw związanych z ochroną tej własności, gromadzeniem i przechowywaniem dokumentacji oraz współpracą międzynarodową w tym zakresie jest Biuro Własności Intelektualnej (IPOS), agencja rządowa podległa singapurskiemu Ministerstwu Sprawiedliwości. Jako promotor ochrony własności intelektualnej Agencja przygotowuje również programy podnoszące znajomość przepisów z tego zakresu wśród opinii publicznej, w szkołach oraz w sektorze biznesu.

     

    Szczegółowe informacje dostępne są na stronie internetowej agencji IPOS: http://www.ipos.gov.sg/

     

    5.6  Informacja o aktach prawnych

     

    Regulacje prawne w Singapurze generalnie sprzyjają inwestorom zagranicznym w prowadzeniu działalności w tym kraju. Kontrola inwestycji przez państwo ogranicza się jedynie do oceny, czy dana inwestycja spełnia warunki wspierania w ramach licznych rządowych programów (najważniejsze wymienione są poniżej). Singapur nie nakłada obostrzeń na reinwestycje czy transfer zysków z inwestycji. System prawny gwarantuje nienaruszalność umów a decyzje administracyjne są skutecznie egzekwowane.

     

    Wszystkie akty prawa singapurskiego dostępne są na stronie internetowej Izby Prokuratora Generalnego: http://statutes.agc.gov.sg/ Do najważniejszych, regulujących aktywność inwestorów na singapurskim rynku należą:

     

    • w zakresie procedury rejestracji firmy – „Companies Act”
    • w zakresie zasad konkurencji: „Competition Act”
    • w zakresie prawa własności nieruchomości: „Residential Property Act”
    • w zakresie transakcji w dolarach singapurskich: „Banking Act”

     

    Współpracę inwestycyjną między Polską, a Singapurem reguluje „Umowa o popieraniu i wzajemnej ochronie inwestycji z 3 czerwca 1993 r.

    Akty prawne regulujące kwestie podatkowe w Singapurze dostępne są na stronie urzędu podatkowego IRAS http://www.iras.gov.sg. Do najważniejszych podatków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej w Singapurze należą: podatek dochodowy od osób prawnych (17%), podatek dochodowy od osób fizycznych (obecnie obowiązuje 9 stawek: 0%, 2%, 3,5 %, 7%, 11,5%, 15%, 18%, i 20%) oraz podatek od towarów i usług GST (stawka 7%).